هفته نامه رودبار زمین

احمد یوسف زاده - مدتهاست وقتی از باراک اوباما ، نتانیاهو و وزرای دفاع آمریکا و اسرائیل در مورد حمله احتمالی به ایران سوال می شود ، همگی یک پاسخ تکراری و مغرورانه دارند : « همه گزینه ها روی میز است »
اما حضور مردم در راهپیمایی سالگرد انقلاب به بد خواهان حالی کرد که تا وقتی همه گزینهای شما روی میز است ، همه ملت ما هم در صحنه است .
می گویند هرگاه بنده ای استغفر ا... می گوید ، شیطان زوزه کشان فرار می کند . حضور ما در راهپیمایی 22 بهمن ، برای حسودان حکم همان استغفرا.. را داشت . این حضور پر هیبت برای مدتی گزینه اصلی روی میز ، یعنی حمله نظامی به وطنمان را از دستور کار دشمن خارج کرد . حالا آنها باید ساعتها و روزها فسفر بسوزانند تا راز دلبستگی ایرانیان را به انقلابشان دریابند .
پاسخ البته خیلی ساده است . در حاشیه بزگترین کلانشهر ها تا کوچکترین روستاهای این بوم و بر، پرچم مزار شهدا هنوز در اهتزاز است .شهدایی که فرزندان و برادران همین مردم بوده اند. این ملت برایی روی کار آمدن جمهوری اسلامی جوان داده اند .سالهای سال رنج جنگ را تحمل کرده ، شهرهای ویران شده از جنگ را ساخته ، به امید روزهای سبز ، لحظه های سیاه و خاکستری را پشت سر گذاشته ، موشک باران مدرسه ها ، بمب گذاری های کور ، ترور ، وحشت ، صف های طویل روغن نباتی ... ، حالا چگونه پشت کشورش را خالی کند ، که با خشت جان آن را ساخته و با استخوان خود ستون به سقفش کشیده !
بدیهی است که همین مردم در عین حال ممکن است از وضعیت جاری کشور راضی نباشند . بیکاری فرزندان ، فرو افتادن به زیر خط فقر ، گرانی سرسام آور ، ورشکستگی بخش صنعت و تولید ، سیاست های غلط اقتصادی ، رواج فساد های مالی گسترده و بی اخلاقی سیاسی و غیره این مردم را آزار می دهد ، اما اینهمه دلیل نمی شود که حاکمان مغرور آمریکا و اسرائیل ، دم و ساعت گزینه های روی میزشان را به رخ ما بکشند بلکه ملت را از انقلابی که کرده پشیمان کنند . نه خیر ، ما به حق انقلاب کردیم و به حق هم از آن دفاع می کنیم .
حضور مردم ایران در سالگرد انقلابشان در قالب بازی های سیاسی نمی گنجد، 22 بهمن خط و جناح و حزب و جبهه و جمعیت نمی شناسد ، این روز متعلق به همه کسانی است که وقتی سرود ملی کشورشان را می شنوند تمام قد قیام می کنند.
درست به همین دلیل است که حالا حالاها همه گزینه ها روی میز نیستند.