بایی گاهی با داد و فریاد به خواب من می آید ، گاهی با ملاطفت و گاه با تیپا . اما دیشب  از صدای بالا آمدن ویندوز سون که اخیرا بر لب تاب مبارک نصب نموده متوجه حضورش شدم . نشسته بود بالای سرم و داشت آخرین اخبار کشور را مرور می کرد . خودم را زدم به خواب ، اما او لحاف را گوشه ای زد و گفت ای نوک ، مگر فردا رودبارزمین چاپ نمی شود ؟ گفتم ، بله . گفت خب پس پاشو تا خبرای دست اول را برایت بخوانم که چاپ کنی .لحاف را بر سر کشیدم و گفتم : ای بایی تو را

با یک تیپای محکم از جا پریدم، بایی بود. گفت، حکم دادگاه را خواندی؟ گفتم، بایی کاشکی تو زنده می شدی می رفتی دنبال کار و زندگیت، دست از سر من ور می داشتی! کدام حکم؟ کدام دادگاه. یک شب نمی گذاری تا صبح کله مرگم را بگذارم زمین. بایی یک تیپای دیگر زد و گفت، دو تا از وابستگان گروه انحرافی محاکمه شده اند. می دانی جرمشان چه بوده؟ گفتم، بایی لابد اختلاسی مختلاسی چیزی کردن خب! بایی گفت، اختلاس هم کردن، دگه چی؟ گفتم، خب حتما جاسوس بودن؟ بایی گفت، جاسوس

بایی وقتی نیمه های شب به خوابم آمد، کاغذی آورده بود که می گفت منشور اخلاقی کاندیداهای اصولگرا است و می گفت خودش نوشته است. گفتم، ای بایی حالا من این را چه کار کنم؟ گفت، بده این کاندیداهای محترم اصولگرا بخوانند تا وجود نازنین و سرشار از معنویات یکدیگر را با کلنگ زبان تخریب نکنند. قباحت دارد.
منشور اخلاقی بایی را گرفتم و خواندم، نوشته بود:

دیشب بایی خدا بیامرز به خوابم آمد در حالی که سر تا پا شده بود گل گلنجک!! تلخ تلخ تلخ. گفتم، بایی چرا می لرزی، چرا عصبی هستی؟ چرا ... یکدفعه نعره زد خفه شو! گفتم، تو را خدا بریز بیرون، الان منفجر می شوی! خون جلو چشم هایش را گرفته بود و مدام می گفت، غضنفر... غضنفر... غضنفر، گفتم، بایی جان می خواهی جوک تعریف کنی؟ خب بکن، چرا دیگر داد می زنی. بگو غضنفر چه کار کرد. بایی همچنان غضبناک نعره زد: غضنفر آبادی، غضنفرآبادی. گفتم، نماینده بم، خب